Bu fotoğrafa iyi bakın…
İki parmağınızı ekran üzerine koyup büyütün…
İyice yakından bakın…
Yakından bakınca, bu fotoğrafta, bir dünya kupası finalinden öte çok önemli bir şey göreceksiniz.
Sonra size bir İspanyol sinema sanatçısının Instagram paylaşımını aktaracağım.
Ve hep birlikte bakacağız.
Kimler gidiyor?
Kimler geliyor?

SAĞ TARAFTA ARKASI BİZE DÖNÜK
OMUZLARI ÇÖKMÜŞ İKİ KİŞİYE DİKKAT

Önce şu fotoğrafa tekrar dikkatle bakalım.
Önceki gece oynanan İspanya-Arjantin maçı bitmiş…
İspanya bileğinin hakkıyla maçı kazanmış ve şampiyonluğunu kutluyor.
Bu fotoğraf karesinde iki tür insan görüyoruz.
Zaferini kutlayan mutlu bir kalabalık…
Ve onlara arkasını dönüp ezik bir görünümle oradan uzaklaşan koyu renk takım elbiseli karanlık iki silüet…
Bir de bu kareye girmeyen, dolayısıyla göremediğiniz iki kişi daha var.
Birazdan onları da sokacağım bu kareye…

KİMDİR BU SÜKLÜM
PÜKLÜM GİDEN KİŞİ

Arkası dönüp giden iki kişiden soldaki ABD Devlet Başkanı Trump.
80 yaşında.
Fotoğrafta süklüm püklüm bir hâli var.
Yanındaki ise FIFA, yani Dünya Futbol Federasyonu Başkanı Gianni Infantino.
O daha genç.
56 yaşında…
Ama sanki yanındaki yaşlı adamın suç ortağı gibi duruyor.
Zaten de öyle…
Çünkü o yaşlı adamın aklına uyup, Amerikalı oyuncunun kırmızı kartını iptal ettirerek, güzelim bir şampiyonanın içine ediyordu az daha.

BİR TARAF YENİ 21’İNCİ YÜZYIL ÖTEKİ TARAF
ESKİMİŞ 21’İNCİ YÜZYILIN DARTH VADER’İ

Fotoğrafın sol tarafında ise “Yeni bir dünyanın” genç enerjisini görüyoruz.
Neşeli, umursamaz.
Öteki tarafta “Eskimiş kötü bir dünyanın” küresel sembolü…
Yaşlı popülist siyasetin karanlık Darth Vader'ı…
“Kötülüğün ve Karanlığın tarafına” geçmiş, Galaktik İmparatorluğun en kötü siması hâline dönüşmüş yaşlı bir despot…

BU FOTOĞRAFA BAKARKEN MÁRQUEZ’İN
BAŞKAN BABASINI GÖRÜYORUM

Bu fotoğrafa bakarken şunu görüyorum.
Bu kare sanki bir “devir teslim” töreni…
Sağda arkadan gördüğümüz, omuzları düşmüş, süklüm püklüm oradan ayrılan adam nedense gözüme Gabriel García Márquez’in “Başkan Babamızın Sonbaharı” romanının kahramanı gibi göründü.

TOMRİS UYAR’IN ÇEVİRİSİNİ
OKURKEN NE HİSSETMİŞTİM

Yıllar önce Tomris Uyar’ın çevirisinden okurken pek gözümde canlandıramamıştım.
Kitap, adı verilmeyen bir Latin Amerika ülkesinde onlarca yıldır iktidarda kalan yaşlı bir diktatörün öyküsünü anlatıyordu.
Amacı, uzun sürmüş iktidarların insanı nasıl yalnızlaştırdığını, yozlaştırdığını ve mutlak gücün hem yöneten hem de yönetilen üzerindeki etkilerini göstermekti.

MUTLAK GÜÇ YOZLAŞTIRIR, KÖTÜLEŞTİRİR, VİCDANSIZLAŞTIRIR, ADALETSİZLEŞTİRİR

Şunu anlatıyordu sanki:
Mutlak iktidar yozlaştırır…
Diktatör yalnızlaşır, yalnızlaştıkça korkuları, paranoyaları büyür.
Korkuları, paranoyaları büyüdükçe kötülükleri artar.
Neticede bunun acısını halk çeker.

ŞARKIDAKİ GİBİ: “İSTENMİYORSUN
ARTIK, ARKANI DÖN VE ÇIK”

Bize sırtı dönük o adamın hâlini görünce Ajda Pekkan’ın şarkısı geldi aklıma:
Hani “İstenmiyorsun artık, arkanı dön ve çek git” diyen nakaratı…
Belki o yaşlı adam, o neşe, gençlik, enerji ve başarı coşkusuyla dolu kalabalık içinde artık istenmediğini hissetmiş…
Ve sanki çekip gidiyor.
Biliyor ki, zaten 2 yıl sonra gidecek…
Kendisi için hüzünlü, ama ötekiler içinse eğlenceli, erkene alınmış bir “Topal ördek” veda sahnesi gibi göründü bana.

YA SOL TARAFTAKİ 19 NUMARA
FORMALI MÜSLÜMAN ÇOCUK KİM

Sonra gözüm sol taraftaki bir çocuğa kaydı.
Sırtında 19 numaralı forma var.
Yaşı henüz 19…
Elinde Dünya Kupası…
Ama dikkat…
“Yeni Dünyanın kupası…”
O çocuk, 21’inci Yüzyılın yeni dünyasının yeni gerçeği…
Bir göçmen çocuğu…
Babası Faslı…
Annesi Ekvator Ginesi'nden.
Bir Müslüman…
Babaannesi çocuklarına yeni bir dünya kurmak, fukaralıktan kurtarmak için İspanya’ya göç etmiş.

HRİSTİYAN BAŞBAKANLA, MÜSLÜMAN
ÇOCUĞUN ELİNDEKİ BAYRAK

İspanya millî takımının formasını gururla taşıyor.
Ama DNA’sını taşıdığı topraklara ait mirasını da aynı gururla taşıyor.
Daha kariyerinin başında, ama daha o yaşta, Hristiyan bir dünyada geleceğini karartma pahasına şampiyonluğu elinde Filistin bayrağı ile kutlayacak kadar cesur ve kararlı.
Şanslı bir çocuk…

Yeni ülkesinin, yeni anavatanının Hristiyan Başbakanı da aynı duyarlılığı onunla omuz omuza dimdik savunuyor.
Yeni Dünyanın yeni genç Müslümanı ile vicdan sahibi Hristiyanı aynı vicdani görevi omuz omuza sürdürüyor.
Tıpkı New York’un Yeni Dünyasının yeni belediye başkanı Mamdani gibi…

BU KAREDE GÖREMEDİĞİNİZ
İKİ HAYALET SİYASETÇİ

Bu fotoğrafta Yeni İspanya’nın o başbakanı Pedro Sanchez’i görmüyorsunuz.
Ama bilin, o da orada.
Silüeti Lamine Yamal’ın yanı başında duruyor.
O karede görünmeyen bir figür de Arjantin’in Trump fanatiği popülist Devlet Başkanı…
Kendisi orada yok ama onun omuzları düşük silüeti de, o yaşlı başkan babanın yanında süklüm püklüm yürüyor.

GENÇ MÜSLÜMANIN
“304” ROCAFONDA’SI

Lamine Yamal ve ailesi Rocafonda’da yaşıyor.
Barcelona’ya bir saat mesafede bir kasaba.
Şehir numarası 304…
Aslında aşırı sağın kalelerinden biri.
Ama olsun. Orası onun “memleketi…”
Her maçta eliyle “304” işareti yaparak kasabasına ve halkına sevgisini gösteriyor.
Tıpkı Fransa Millî Takımı'nın oyuncusu Mbappé gibi…
O da Müslüman.
“İnancım benim özelimdir” diyerek aidiyetini pek öne çıkarmıyor.
Ama Fransız Millî Marşı'nı takımda en içten gelerek söyleyen futbolculardan biri…

YAŞLI DESPOTLARIN BOZDUĞU DÜNYAYI
BU GÖÇMEN ÇOCUKLAR KURTARACAK

Evet, bu bir “Devir Teslim” töreni…
21’inci Yüzyılda dünyayı berbat eden yaşlı bir popülist liderin, bir başkan babanın sonbaharının ilk karesidir bu.
Onların savaşa, kıyımlara, adaletsizliklere, vicdansızlıklara sürüklediği bu 21’inci Yüzyılı, yepyeni bir kozmopolit dünyanın bu yeni çocukları kurtaracak.
Şimdi geliyorum asıl meseleye.
Hangi İspanya’dır önceki gece bu kupayı kaldıran ülke?
Hatırlayalım… Bu cesur ve demokratik İspanya, bir “Başkan Babanın Sonbaharı”ndan sonra kurulmuştu…

BU FOTOĞRAFTA GÖREMEDİĞİMİZ BÜYÜK
BİR İSPANYOL SANATÇININ PAYLAŞIMI

O İspanya’nın ne olduğunu ise, önceki gece çekilen bu final karesinde göremediğimiz, ama aynı dakikalarda tribünde olan büyük ve kahraman bir İspanyol sanatçısından dinleyelim.
Javier Bardem’den…
Bakın maçtan hemen sonra Instagram’da yaptığı harika paylaşımda, göğsünü gere gere vatanını nasıl anlatıyor:

BU RENGÂRENK İSPANYA’DA
HEPİMİZE YER VAR

“Bu rengârenk İspanya’da hepimize yer var.
Bu renkler, kendi çeşitliliğinden korkmayan, tam tersine onu en büyük gücü hâline getiren çoğulcu ve ilerici İspanya’nın renkleridir.
Kökeni, dili, kültürü, cinsel kimliği veya inancı ne olursa olsun herkesin; eşitlik, sosyal adalet ve karşılıklı saygı üzerine kurulu ortak bir projenin parçası olduğunu hissedebildiği bir İspanya.”

BÖLGESEL ÇEŞİTLİLİK TEHDİT
DEĞİL EN GÜZEL MİRASIMIZDIR

“Tarihinin, kültürel zenginliğinin ve bölgesel çeşitliliğinin bir tehdit değil, en değerli miraslarından biri olduğunun bilincinde olan bir ülke.
İlerici olmak, toplumsal ilerlemenin hiçbir zaman kesin olarak tamamlanmış olmadığına inanmaktır.
Bu; nitelikli kamu eğitimini, evrensel sağlık hizmetini, insana yakışır konuta erişimi, kadınlarla erkekler arasında gerçek eşitliği, azınlıkların korunmasını, her türlü ayrımcılıkla mücadeleyi ve sosyal adalet ile çevresel sürdürülebilirlikle uyumlu bir kalkınma modelini savunmak anlamına gelir.”

EN SAĞLAM YURTSEVERLİK
TEKTİP GÖRÜŞÜ SAVUNMAK DEĞİLDİR

“Bu, demokrasiye, özgürlüğün aracı olarak kültüre ve toplumun farklı görüşlerden vazgeçmeden uzlaşma oluşturabilme kapasitesine inanan çoğulcu ve ilerici İspanya’dır.
Çünkü en sağlam yurtseverlik, ülkenin nasıl anlaşılması gerektiğine dair tek bir görüşü dayatmak değil; tüm insanların onurlu bir yaşam sürebilmesi, özgürlük içinde yaşayabilmesi ve eşit fırsatlara sahip olabilmesi için çalışmaktır.”

BİZİ GURURLANDIRAN İŞTE
BU RENKLERİMİZDİR

“Savunulmayı hak eden İspanya işte budur: açık, kapsayıcı, kültürel açıdan zengin, sosyal bakımdan güçlü ve derinden demokratik bir İspanya. İşte bizi gururlandıran renkler bunlardır…”

BU PAYLAŞIMI ÜÇ DEFA OKUDUM
LÜTFEN SİZ DE ÜÇ DEFA OKUYUN

Bu paylaşımı üç defa okudum.
Benim gözümde 1776 Bağımsızlık Bildirgesi kadar önemli bir metin bu.
Bir 21’inci Yüzyıl sanatçısının insanlık manifestosu…
Ey Türkiye’nin ülkesini seven insanları…

BİR GÜN SİZ DE DENİZ GÖKTAŞ'LARIN BUNLARI PAYLAŞABİLECEĞİ BİR ÜLKE HAYAL ETMİYOR MUSUNUZ

Bir gün sizin sanatçılarınızın, mesela Deniz Göktaş’ların, Cem Yılmaz’ların, Halit Ergenç’lerin, hapse atılan sanatçılarınızın da ülkelerini böylesine coşkulu bir vatanseverlikle savunabileceği bir Türkiye hayal etmez misiniz?

İKİNCİ YAZI
KANAL DEĞİŞTİRELİM: GECENİN EN
GÜZEL KADIN RÖVANŞI PAYLAŞIMI

Bu kupanın kazananlarından biri hiç şüphesiz Shakira’ydı.
Burna Boy’la birlikte söylediği “Dai Dai” adlı şarkı kupanın resmî müziği oldu.
Ama asıl başarısı açılış ve kapanış şovlarının yıldızlarından biri olmasıydı.
Shakira, 11 yıl boyunca Barcelona’nın oyuncusu Gerard Piqué’nin partneriydi.
Ondan iki çocuğu oldu.
Ancak Piqué onu aldatınca ayrıldı ve çok zor günler geçirdi.
Herkesin kariyeri bitti dediği bir anda küllerinden doğdu ve yine megastar olarak parladı.
Önceki akşam maçtan sonra Instagram’da gördüğüm şu paylaşım harikaydı:
“O artık bu sahalarda oynayamayacak kadar yaşlı; ama sen hâlâ buralarda oynayacak kadar gençsin…”

ÜÇÜNCÜ YAZI
THY ATİNE YOLCULARI SEYRETTİ BİZ BU
RENKLER YÜZÜNDEN Mİ SEYREDEMEDİK

Bizim vergilerimizle yayın yapan TRT’nin yöneticileri, dünyada 1 milyardan fazla insanın seyrettiği final maçı devre arası şovunu bize seyrettirmeye gerek duymadı.
Lütfedip bir kelime bilgi vermeyecek kadar kibirliydiler.
Onun yerine devre arasında bize reklamları ve “Asrın Gecesi” dizisinin tanıtım filmlerini doyurdular.

MEĞER THY İST-ATİNA
YOLCULARI SEYRETMİŞ

Dün öğrendim ki Türk Hava Yollarının İstanbul-Atina yolcuları devre arası şovunu uçağın eğlence ekranından seyretmişler.
Peki biz neden seyredemedik?
Dün YouTube’dan bu şovu izledim ve çok beğendim.
Bu arada şovun son bölümünde Coldplay’in solisti Chris Martin’in gösterisi sırasında zeminde gökkuşağı renkleri yayılıyordu.
Bir de üstüne üstlük “LOVE”, yani “Aşk” kelimesi yazılmıştı.

GÖKKUŞAĞINDA LGBT
GÖRENLERİN PANİĞİ Mİ

Bizde gökkuşağı renklerini görünce ürken bir kesim var.
Paniğe kapılıyorlar.
Sık sık bizim şehirlerimizin üzerinde de gördüğümüz gökkuşağı renklerinde onlar sadece LGBT görüyor.
Kendi kendime, “Herhalde TRT’nin durumdan vazife çıkaran yöneticileri o renklerden korktular.” dedim.
Neyse ki THY yöneticileri korkmamışlar…