Hani şu;
“Seyid Rıza, Şeyh Sait ne yaptıysa onu yapacağız” diyen Bakırhan’ın cümlesinin yankısı misali..!
Bakın hele hele…
İnsan bir durur.
Bir düşünür.
Sonra sorar:
Torunu olmakla övündüğünüz kişi, Atatürk’ün kurduğu Cumhuriyet’e ihanet edendi…
Peki siz, kimsiniz?
“Torunuyuz” diyerek çığlık attığınız şahıs; köprüleri havaya uçuran, Singeç’te 33, Mazgirt’te 56 askerimizi şehit eden kalkışmanın önderiydi…
Peki siz? İsyanlardan beslenenlerden misiniz?
“Torunuyuz” dediğiniz şahsiyet; Fransızlardan temin ettiği silahlarla, İngilizlerin desteğiyle ayaklanan haydutların başıydı…
Ya siz? Haydutluğu barış ve demokrasi olarak gören bir komedinin figüranları mısınız?
Sahi, Cumhuriyet’e başkaldırmış bir isyanın başı değil miydi?
“Torunuyuz” dediğiniz o geçmiş…
Bu topraklarda bir yandan millî mücadele için bedel ödenirken, diğer yandan düşmana hizmet eden bir ihanet dönemini sahneye koyan değil miydi?
Peki siz…
Kimin torunusunuz?
Neyi yapmaya kararlısınız?
Karakolları basıp askerlerin şehit edilmesine neden olan hainlerin izinden gitmeye mi?
Yoksa karanlık kapılar ardında, silahların gölgesinde büyüyen isyanlara umut bağlamaya mı?
İnsan yine de soruyor işte…
O gün İngiltere’ye, “Dersim Generali” imzasıyla mektuplar yazılmış…
Emperyalizmin kapıları çalınmış…
“Kürdistan bayrağını Hozat’a asacağız” denilmişti…
“Sevr Antlaşması yürürlüğe girsin, yoksa hakkımızı silah zoruyla alırız” denilerek devlete tehdit savrulmuştu arsızca…
“İngiliz, Fransız, hatta Araplar bizimle” söylemiyle halk galeyana getirilmişti…
Kurtuluş Mücadelesi’nin en kritik günlerinde, millî mücadeleyi zayıflatmak ve Yunan ordusunun ilerleyişini kolaylaştırmak adına Koçgiri İsyanı çıkarılmıştı, “bağımsızlık kazanacağız” yalanıyla…
Torunu olduğunuzu söylediğiniz, izinden gittiğiniz kişinin en sadık adamı Baytar Nuri; her isyanın ardından ortaya çıkmış, ihanet tohumlarını Anadolu topraklarına saçmıştı.
Bir tutam utanma, bir avuç onur olur insanda…
Bağımsızlık mücadelesine karşı duranların mirasıyla övünüyorsunuz, öyle mi?
İhanete miras…
Vatana ihanet edenin torunu olmak işte böyle bir şey…
Oysa tarih öyle kolay unutmaz.
Sorar… zamanı geldiğinde ısıtır, önüne koyar:
O gün kim neredeydi?
İhaneti yapan kimdi?
İhaneti kahramanlaştıranların sözleri neydi?
Kim Kurtuluş Mücadelesi’ni ışık edinmişti?
Kimler ihanete bayrak gibi sarılmıştı?
Özgürlük için haykıran kimlerdi?
Sahibinin sesinin tonu neydi?