Ecevit kabinesinde Başbakan Yardımcısı ve Milli Eğitim Bakanı olan Hikmet Uluğbay’ı önceleri Maliye Bakanlığı Hazine Genel Müdürü iken tanıdım.

Maliye bürokrasinin en yetişmiş hazinecilerindendi. Öyle olmasına karşın Başbakan Ecevit’in O’nu neden Milli Eğitim Bakanı yaptığını görevi başında iken anladım. 

Milli Selamet Partisini ve Necmettin Erbakan’ın 2003 seçimi sonrası R.T. Erdoğan’la bu günlere gelen “laiklik karşıtı milli görüş” zihniyetini, 1974’deki CHP Koalisyonunda Bakan olduğum zaman içerden görmüştüm.

O tarihten beri, İmam Hatiplerle donatarak siyasal İslam’ın temelini milli eğitimde atmaya başladılar. Çağdaş laik cumhuriyet eğitiminin alt yapısında, Onlara gelene kadar “eğitim birliği (tevhidi tedrisat)” ilke, plan, program ve uygulaması vardı. 

İlk çabaları, eğitilmiş İmam yetiştirmek için ta 1950 öncesi CHP’nin açtığı İmam Hatip okullarının hem sayısını hızla artırmak hem de kız çocuklarını da okullara almak oldu. Bunları yapmak için bulundukları Koalisyonları bozmayı bir anlamda şantaj olarak kullandılar.

O kadar ki, Erbakan Hoca 1990’ların yarısında “o okullar bizim arka bahçemizdir” diyebildi. Sonrası bir adım daha attılar ve İmam Hatip mezunlarının bir üste yani üniversiteye geçişin önünü açtırmayı zorladılar ve başardılar.

Fethullah Gülen’in Hizmet Hareketinin tırmanışı ve bu gün devlet kadrolarının hemen tamamının İmam Hatiplilerden oluşu işte o günlere dayanır.

Görev anlayışı sayesinde 2003’e yani AK Parti iktidarı tek başına eline alana kadarki ara dönemde Milli Eğitim Bakanı olan Hikmet Uluğbay adeta canını dişine takarcasına Milli Eğitimin temel yapısını aslına yani yeniden “eğitim birliğine” döndürmeyi (TBMM’de yasalaştırmayı) başarmış bir laik cumhuriyetçi devlet adamıdır.

 O nedenle de İslami Cumhuriyetçilerin, biliyorum ki, tehditleri, yalan ve iftiraları yıllarca sürmüştür. Asla yılmamış inandıklarını yazmaya ve her meydanda savunmaya cesaretle devam etmiş ve etmektedir.

Geçen hafta yazımın başlığındaki “Başvuru Kitabına” bence en ciddi örnek Hikmet Uluğbay’ın web sitesidir.