Bir parti düşünün...
Altı ok rozet diye yakada duruyor ama içi çoktan boşaltılmış...
Atatürk’ün adı kürsülerde alkış alıyor ama fikirleri koridorlarda sessizce tasfiye ediliyor...
Sonra dönüp “CHP elden gidiyor” diye bağırıyorlar...
İyi de CHP’yi bu hale kim getirdi?..
Bugün mutlak butlan bekleyenler de, dün partiyi kimliksizleştirenler de aynı masanın etrafında oturmuyor muydu?..
Atatürk’ün koltuğuna oturup;
“Türkiye’de laiklik tehdit altında değildir” diyen kimdi?..
Ülkeyi laiklik karşıtı olduğu Anayasa Mahkemesi kararıyla tescillenmiş bir iktidar yönetirken bunu söyleyen kimdi?..
Kılıçdaroğlu...
FETÖ çevrelerinden isimleri, “Yetmez ama evet”çileri, Cumhuriyet’le kavgalıları, tarikat romantiklerini parti vitrinine taşıyan kimdi?..
Kılıçdaroğlu...
Atatürk’e “kafir” diyenleri baş tacı yapan...
Cumhuriyet’in değerleriyle kavgalı isimleri milletin önüne “umut” diye koyan...
“EKMEK İÇİN EKMELEDDİN” diye slogan attıran kimdi?..
Kılıçdaroğlu...
Şimdi çıkmışlar ekran ekran dolaşıyorlar...
Bir zamanlar birlikte yol yürüdükleri insanları suçlayıp duruyorlar...
İyi de insan sormadan edemiyor:
Siz o gün neredeydiniz?..
Bu isimler partiye taşınırken sesiniz niye çıkmadı?..
Liste yapılırken neden sustunuz?..
Atatürkçüler tasfiye edilirken neden itiraz etmediniz?..
Dün alkışladıklarınızı bugün televizyon ekranlarında taşlamak kolay...
Zor olan; yanlışın karşısında, yanlış yapılırken durabilmekti...
Cumhuriyet Halk Partisi’nin sorunu sadece seçim kaybetmek değildir...
Asıl mesele, hafızasını kaybetmesidir...
Çünkü bir parti önce ideolojisini kaybeder...
Sonra yönünü...
En sonunda da kendisini...
Ve bugün bazıları hâlâ koltuk hesabı yapıyor...
Milletvekilliği...
Belediye başkanlığı...
Parti Meclisi üyeliği...
Sanki mesele memleket değilmiş gibi...
Sanki mesele Cumhuriyet değilmiş gibi...
İnsan gerçekten merak ediyor:
Siz ideolojilerinizi ne ara kiraya verdiniz?..