CHP Parti Meclisi (PM) Üyesi Erhan Adem, yapay et üretimine ilişkin yazılı bir açıklama yaptı. 20 Mayıs 2026 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan "Türk Gıda Kodeksi Yeni Gıdalar Yönetmeliği" ile yapay et üretiminin alt yapısının oluşturulduğunu savunan Adem, Tarım ve Orman Bakanı İbrahim Yumaklı’nın bu yönetmelikten yalnızca 9 gün önce, "Yapay et diye bir gündemimiz hiç olmadı, bundan sonra da olmayacak. Bakanlığımızın bu konuda herhangi bir çalışması bulunmamaktadır. Yapay et Türkiye’ye giremez" açıklaması yaptığına dikkati çekti.
Bu durumun ciddi soru işaretlerine neden olduğunu söyleyen Adem, "Yayımlanan yönetmelik incelendiğinde, doğrudan hücre kültürü ve doku kültürü yoluyla üretilen gıdalara ilişkin açık hukuki tanımların mevzuata dahil edildiği görülmektedir. Bu durum, kamuoyuna verilen siyasi mesaj ile bakanlık bürokrasisinin hazırladığı teknik altyapı arasında dikkati çekici bir uyumsuzluğu ortaya koymaktadır" diye konuştu.
"BAKANLIK YAPAY ET İFADESİNİ KULLANMAKTAN KAÇINDI"
"Eğer gerçekten böyle bir gündem yoksa, neden laboratuvar ortamında üretilen gıdaların Türkiye’de izin süreçlerini düzenleyen ayrıntılı bir mevzuat hazırlanmıştır?" sorusunu soran Adem, şunları kaydetti:
"Daha da önemlisi, bu düzenleme yalnızca teorik bir tanımlama içermemekte; aynı zamanda üretim, ithalat, bilimsel komisyon değerlendirmesi ve izin mekanizmalarını da kurmaktadır. Bu da fiilen, 'yasaklama' değil 'kontrollü geçiş altyapısı' anlamına gelmektedir. Bakanlık kamuoyuna net ve şeffaf davranmak zorundadır. Milletin sofrasını ilgilendiren böylesine kritik bir konuda, bir taraftan 'kesinlikle gündemimizde yok' açıklamaları yapılırken, diğer taraftan ilgili mevzuat ile yapay et sofralarla buluşturulacak. Bakanlık bürokrasisinin kamuoyundan kaçırılırcasına teknik ifadelerle son derece stratejik düzenlemeleri sessiz sedasız yürürlüğe koyması ciddi bir yönetim problemidir. 'Yapay et' ifadesini kullanmaktan özellikle kaçınılıp, bunun yerine uluslararası literatürde aynı anlama gelen teknik tanımların tercih edilmesi, toplumdaki hassasiyetlerin farkında olunduğunu göstermektedir. Ancak mesele terminolojiyle gizlenebilecek kadar basit değildir.
Tarım politikaları küresel şirketlerin taleplerine göre değil, milletin sağlığına, üreticinin geleceğine ve toplumun hassasiyetlerine göre şekillenmelidir. Ayrıca Avrupa Birliği mevzuatındaki değişikliklerin Türkiye’deki süreçlere doğrudan etki edebilmesine imkân tanıyan düzenlemeler de dikkati çekicidir. Bu durum, ilerleyen süreçte Türkiye’nin kendi bağımsız gıda politikalarını ne ölçüde koruyabileceği konusunda yeni tartışmaları beraberinde getirecektir. Bizler şu soruların açık biçimde cevaplanmasını talep ediyoruz: Bakanlığın 'çalışmamız yok' açıklamasına rağmen bu yönetmelik hangi süreçte hazırlanmıştır? Hücre kültürüyle üretilen gıdalar için neden özel izin mekanizması kurulmuştur? Bu düzenlemeler hazırlanırken hangi şirketler, kurumlar veya uluslararası yapılarla görüşülmüştür? Toplum sağlığı, etik kaygılar ve yerli hayvancılık sektörü üzerindeki etkiler konusunda hangi analizler yapılmıştır? Türkiye’nin geleneksel tarım ve hayvancılık yapısı bu süreçten nasıl korunacaktır? Milletimiz şeffaflık istemektedir. Tarım politikaları teknik metinlerin satır aralarına saklanamaz. Kamuoyuna başka, bürokrasi koridorlarında başka bir dil kullanılması kabul edilemez."