Ağırel'in yazısından bir bölüm şöyle oldu:
Her zaman söylerim.
Mahkemelere gide gele "Profesyonel sanık" oldum.
Sanmayın ki bununla iftihar ediyorum.
Bilakis yaşadığım bu durumdan muzdaribim.
Ne anlatmak istediğimi açıklayayım…
Yazdığımız yazılar nedeni ile gazeteciler adliyenin ve emniyetin yolunu su yolu haline getirmiş durumdayız.
Elbette bir suçumuz var ise yargılanacağız. Gerçekten cezamız var ise cezamızı da çekeceğiz. Bu sadece bizim için mi geçerli?
Ne yazık ki evet.
Hakkımızda yapılan suç duyurularını, şikayetleri bir görseniz gülersiniz.
Zengin iş insanlarını değerli savcılarımız hiç ama hiç kırmıyorlar. Şikayet sonrası hemen seni ifadeye çağırıyor, anlat bakalım diyor. Siz elinizdeki belgeler ile anlatıyorsunuz. Görünür gerçekliği bırakın resmî belgelerle gerçeği sunuyorsunuz.
Sonucunda ne oluyor?
Hemen dava açılıyor.
Tam tersi durumda ise biz hedef gösteriliyoruz. Asılsız ithamlar ile itibar suikastına uğruyoruz. Bunu hem de canlı yayında göstere göstere yapıyorlar. Sonrasında trolleri ile sosyal medya linci, yalanlarla dolanlarla hedef gösterme her mecrada devam ederken, kitapçık hazırlanıp adreslerimize gönderiliyor.
Tek güvencemiz hukuk deyip hukuka başvuruyoruz.
Sonuç?
İfade hürriyeti, eleştiri hakkı denilerek başvurumuz reddediliyor veya takipsizlikle sonuçlanıyor.
Bakın bir örnek vereyim.
İsmini yazarak bu köşeyi kirletmeyeceğim bir kumpasçı beni kumpaslarında yıllarca yargılandığım FETÖ ile bir gibi gösteren bir paylaşımda bulundu.
Eleştirse suç duyurusunda bulunmazdım. Ancak bu iftira nedeni ile gittim suç duyurusunda bulundum. "Gel kanıtla" dedim. Savcılığa başvurdum ama bu sefer savcılık kovuşturmaya gerek yok kararı verdi.
Hayır, işin ilginç yanı savcı, kararında kişisel fikrini açıklayarak, "Şüphelinin müştekiye doğrudan FETÖ terör örgütünün üye olduğuna ilişkin bir değer yargısının içeren paylaşımının olmadığı ve şüphelinin düşünce açıklamasının salt herhangi bir temele dayanmaya ölçüsüz bir saldırı olmadığı, şüphelinin düşüncesinin temellendirmeye çalıştığı anlaşılmakta" dedi.