Nazilerin 2’nci Dünya Savaşı’nda Polonya’da kurduğu toplama kampı Auschwitz’te kurulan orkestranın üyeleri arasındaki Esther Bejarano 96 yaşında yaşamını yitirdi.
Bejarano, orkestrada akordeon çaldığı için hayatta kalabilmişti.
Çoğu Yahudi 1 milyon 100 bin kişinin katledildiği Auschwitz toplama kampı Sovyet Kızıl Ordusu tarafından 27 Ocak 1945’te özgürleştirilmişti. Hayatta kalmayı başaran 7 bin kişi kurtarılmıştı.
40 kadından oluşan orkestra üyesi Bejarano'nun, dün Hamburg’daki bir hastanede hayatını kaybettiği öğrenildi.
Orkestranın görevi, trenle yeni esirler kampa getirildiğinde ve ‘çalmaları’ için emir verildiğinde kendilerine söylenen parçaları çalmaktı. Bejarano, yaşayan birkaç orkestra üyesinden biriydi.
Kız kardeşleri ve anne-babası Naziler tarafından öldürülen Bejarano, 18 yaşındayken kampa götürülmüş ve taş taşımak başta olmak üzere ağır işlerde çalıştırılmıştı. Bir gün Nazi subaylarının kamptaki orkestra için akordeon çalan birini aradığını duydu ve enstrümanı çalmayı bilmemesine rağmen gönüllü oldu.
2014 yılında Deutsche Welle’ye verdiğ röportajda o günleri, “Gelenlerin gaz odalarına yollanacağını biliyordunuz ama yapacağınız tek şey orada durup enstrüman çalmaktı” diyerek anlatan Bejarano, bir süre sonra Almanya’daki Ravensbrüçk toplama kapmına yollandı ve oradan kaçmayı başardı.
HAYATINI SOYKIRIMI UNUTURMAMAYA ADADI
2’nci Dünya Savaşı (1939-1945) bittikten sonra şarkıcı olan ve bir süre İsrail’de yaşayan Bejarano, 1960’ta Almanya’ya döndü. Hayatının geri kalan kısmını Holokost’u (Yahudi Soykırımı) unutturmamak için verilen mücadeleye adadı.
'IRKÇILIK VE ANTİ-SEMİTİZM’LE MÜCADELE ETTİ'
Anne Frank Eğitim Merkezi Başkanı Meron Mendel, Twitter’da, onu şöyle anlattı:
“Esther Bejarano Auschwitz’te, kamptaki orkestrada akordeon çaldığı için hayatta kalabildi. Hayatını müziğe ve ırkçılık ve anti-Semitizm’le mücadele adadı.”
Almanya Dışişleri Bakanı Heiko Maas, Bejarano’nun ıkrçılık ve anti-Semitizm’le mücadelenin önemli bir ‘sesi’ olduğunu söyledi.
Auschwitz Komitesi’nin kurucularından Bejarano, okullara gidip yaşam öyküsünü anlatıyordu.
Kaynak: Diken