İşte Hakan'ın yazısının ilgili bölümü;
Kadınlar Günü’ne bir kadının öldüresiye dövülmesi olayıyla girdik.
Yine aynı şeyler oldu:
*
Sosyal medya ayağa kalktı... “Tutuklansın” kampanyası yürütüldü... Bir kadını çocuğunun yanında öldüresiye döven şeref yoksunu adam bulundu... Devlet katlarından kınamalar geldi... Yetkililer üzüntü bildirdi... Bu arada her zaman olduğu gibi yine kadına el kaldıran haysiyetsizin siyasal görüşüne odaklanan gerzekler çıktı...
Falan.
*
Bir kısırdöngüye düşmüş durumdayız.
Bir türlü kurtulamıyoruz.
*
Ne yaparsak yapalım, kadınlara şiddet uygulayan yaratıklar üzerinde etkili olamıyoruz toplum olarak.
*
- Nasihat ediyoruz... Aldırmıyorlar.
- “Erkekliğe sığmaz” falan diyerek en önem verdikleri yerden yürüyoruz... Irgalanmıyorlar.
- Utandırmaya çalışıyoruz... Hiç utanmıyorlar.
- Annesinden, bacısından falan söz ediyoruz... Sıfır etki.
*
Galiba en iyisi bu yaratıklara “terörist” muamelesi yapmak.
Bir de bunu deneyelim. Belki işler.
NİYE KİMSE MÜDAHALE ETMEDİ BU OLAYA?
KADİR Şeker olayından sonra “Artık kimse sokakta şiddet gören kadınların yardımına koşmayacak” diye korkuyorduk. Korktuğumuz başımıza geldi. Samsun’daki şiddeti, herkes film izler gibi izledi. Bir kişi bile çıkıp müdahale etmedi.
*
Kadir Şeker anımsatmasına bir şey diyeceğim yok ama ben yine de gözümüzün önünde yaşanan bir barbarlığa karşı muhakkak bir şey yapmalıyız diye düşünüyorum.
KADINLAR GÜNÜ NOTLARI
- 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü’dür her şeyden önce... Bu nedenle bilhassa emekçi kadınlara bin selam!
*
- Emekçi kadınlar dendiğinde aklınıza ilk olarak “ev hanımları” gelsin. Onların emeği çok büyüktür ve o emeğin hatırı pek sayılmaz.
*
- Üniversitelerimizde akademisyenlerin yüzde 45’i kadınmış... Sayıları daha artsın inşallah.
*
- Kadınlar Günü’nde çiçek böcek edebiyatı yapan pek kalmadı galiba... Bir ara neydi o... Aman Allah’ım. Hafazanallah!
*
- Ama şimdi de güya hınzır, güya laf sokucu, güya düşündürücü kadın reklamları girdi devreye. İlk üç gün desteklemiştik, yetsin artık.
*
- Kadın cinayetleri üzerine açıklanan istatistikleri hiç sevmiyorum. Her rakamın bir katil tarafından karartılan bir hayat olduğu gerçeğini ıskalatıyor çünkü.