Dilipak, "O gün de sanıktım bugün de. O gün başörtüsünü savunduğum için, bugün İstanbul sözleşmesine karşı çıktığım için yine sanığım. Hem de o gün beraber olduklarımız, o gün haklarını savunduklarımızdan birilerinin şikayeti ile. Ne garip bir tecelli ki, 28 Şubat’tan 3 gün önce ilk kez duruşması oldu bu davalardan birinin. O gün basın kartıma el konulmaya kalkılmıştı, bugüne geldiğimizde Gazeteciler Cemiyetinden ihraç edildim. Yola çıktıklarımızdan birileri yolda buldukları ile yoluna devam ederken, 'hasbi'ler hâlâ bu durumu anlamaya çalışırken 'hesabi'ler atı alıp Üsküdar’ı geçtiler." düşüncesini dile getirdi.
Dilipak yazısında şu ifadeleri kullandı:
"El ele eylemi öncesinde Türkiye’yi bir uçtan bir uca yolculuğumuzda Albayraklar bize bir minibüs temin etmişti. Hayat Vakfının önemli desteği vardı. Araçta Hacer, Filiz, Nilüfer, Pınar, Sezin ve Sezin’in annesi Nursen Topçu vardı, hanımlardan öğrenci olmayan. Sezin’in kardeşi Serenay Diyarbakır’da katıldı gruba ve orada gözaltına alındı..
Ankara’ya giden grup daha kalabalıktı. Biz, erkek olarak minibüs şoförü, zaman zaman Albayraklardan bir kişi ve konuşmacı olarak, Ahmet Mercan, Yeni Şafak’tan Ahmet Taşgetiren ve Akit’den ben vardım.
Milli Gazete’den Ekrem Kızıltaş zaman zaman gelip gitti. Sanatçılar, Ömer Karaoğlu, Eşref Ziya, Taner Yüncüoğlu, Hakan Aykut vardı mesela, hatırladığım. Şimdi “bizim kanallar”da bu çekirdek kadrodaki isimler ve onların video kayıtlarındaki görseller sansürlenmiş. O gün “ümmet şuuru” ile yapılan eylemler siyasi bir kampanyanın malzemesi yapılmaya çalışılıyor birileri tarafından. O gün biz hepimiz bir aradaydık."