İşte Altaylı'nın yazısının ilgili bölümü;
Berna Laçin.
Duyarlılık abidesi.
Kendine göre en ufak bir haksızlık gördüğü zaman, herkese talkın vermekten çekinmeyen, hak hukuk savunucusu.
Ama lafta.
50 yaşında.
Ama adalet ve hak hukuk anlayışı, kendi çıkarı, kendi menfaati kadar.
Kendi lehine haksızlık olduğu zaman hak hukuk hak getire.
Corona aşısını olmuş.
Kendinden büyükler ve kendisinden daha büyük altındaki riskli vatandaşlar aşı bekleyedursun Berna Laçin kendini korumaya almış.
50 yaşında.
Haliyle sormuşlar.
"Yaşınız tutmuyor, nasıl oldunuz?' diye.
O da şecaat arz ederken, sirkatin söylemiş.
"212'li basın çalışanıyım" diye.
Gerçekten basın çalışanı olduğu halde 212'li olmadığı için olamayan onlarca muhabire, kameramana nazire yaparcasına.
Haksızca edinilmiş gazeteci kimliği ile haksızca aşı olmak.
Ben basın çalışanıyım.
O hanımefendiden 10 yaş kadar büyüğüm, ben olmadım.
Berna Laçin olmuş.
Ne güzel.
Sözde hak hukuk savun, ama çıkarın söz konusu olunca ne hak kalsın, ne hukuk ne adalet.
Peki şaşırdım mı?
Tabii ki, Hayır.
Enver Aysever vakasında da şaşırmamıştım.
Bu ülke ve bu ülkenin insanları artık beni hiç şaşırtmıyor.
İster sağda olsun, ister solda.
İster önümde olsun, ister arkamda.
Kızıyor muyum?
Asla.
Başka bir beklentim olsa kızarım.
Ama beklentimi karşılıyorlar.
Niye kızayım ki!
Eldeki bu işte.