Kendi adıma konuşacağım.
Cumhurbaşkanı Erdoğan dün bir cümle ile benim hissiyatımı da özetledi:
“Ülkemizi mümkün olduğunca bu savaşın dışında tutmak…”
*
Ben Cumhuriyet çocuğuyum.
Bu Cumhuriyeti kuranlar bize 100 yıl süren bir barışı miras bıraktılar.
Çevremizde bir ateş çemberi varken, “Yurtta sulh cihanda sulh” cümlesiyle ruh bulan milli diplomasimizin bir zaferi ve bize armağanıdır bu.
100 yıl boyunca barış içinde bir vatanda yaşadık.
*
Ama İran savaşının başından beri yakın çevrem dahil inanılmaz bir duygusal hezeyan yaşanıyor.
Ana muhalefet partisi dahil inanılmaz bir kalabalık tarafından sürdürülen ve hükümeti adeta İran’ın yanında savaşa girmeye tahrik edecek bir hezeyan bu.
Aynı şey Azerbaycan hükümeti için de yapılıyor.
Azerbaycan Devlet Başkanı Aliyev ve Azeri yöneticilerine sosyal medya üzerinden ağır hakaretler ediliyor.
Bir takım fanatikleşmiş dimağlar hem Ankara’yı hem Bakü’yü inanılmaz bir baskı altına almak için elinden geleni yapıyor.
*
Arkadaşlar sakin olun.
Türkiye de Azerbaycan da; Cumhurbaşkanı Erdoğan da Azerbaycan Devlet Başkanı Aliyev de ülkeleri için en yararlı, en akılcı politikayı izliyorlar.
Her iki ülke de duygusal ve ideolojik kalıplara göre değil, ülkelerinin menfaatine uygun yolda yürüyorlar.

*
Kendi payıma Azerbaycan’ın uzunca süredir izlediği uluslararası ilişkileri hayranlıkla izliyorum.
Azerbaycan bu bölgede başka duyguları değil, sadece milli menfaatlerini dikkate alan muazzam bir devlet diplomasisi ve siyaseti yürütüyor.
*
Bu insanları destekleyecek yerde hakaret üstüne hakaret yağdıran sorumsuz insanları anlamıyorum.
Ne yaptı bu insanlar?üslerini mi açtılar…
Amerikan askerinin topraklarını kullanmasına  izin mi verdiler…
Lojistik destek mi sağladılar…
Hava sahalarını bile açmadılar.
Daha ne yapacaklardı  yani…
*
Şunu bilelim.
Bu savaş şu veya bu şekilde bitecek.
Ve bu cehennemden milli menfaatlerini en iyi şekilde gözeterek çıkan iki ülke Türkiye ve Azerbaycan olacak.
Bundan kimsenin şüphesi olmasın.
Her iki ülke de şimdilik tahriklere  kapılmadan serinkanlı ve tarafsız bir siyaset izlemeye devam ediyor.
Gerek Cumhurbaşkanının gerek Dışişleri Bakanının konuşmaları gayet serinkanlı.
İsrail’i eleştiriyor, ama İran’ın Molla rejimine de gerekli mesajı veriyor.

*
Eğer ülkenizi seviyorsanız, çocuklarınızın, torunlarınızın  mutlu  bir ülkede yaşamasını istiyorsanız, lütfen iktidarı ve Azerbaycan yöneticilerini tahrik etmeyin, kışkırtmayın.
*
Yine kendi payıma bu savaştan şu dersi çıkarıyorum.
Orta Doğu bir cehennem coğrafyası.
Kimse umutlanmasın.
2000 yıldan beri çözülemeyen bu sorunu bugün de kimse çözemez.
Çünkü ortada sadece fanatikleşmiş inançlardan ve kör taraftarlıklardan  ibaret bir sorun yumağı var.
Bütün dünyada, “Armageddon Savaşına “ inanan fanatik Evangelist Hristiyanlar , “Cihatçı” fanatik İslamcılar, “Vadedilmiş toprak” masalına inanan fanatik Yahudiler oldukça ve her üç din de siyasetten elini dilini çekmedikçe bu Orta Doğu  daha 2000 yıl hem kendi halklarına, hem dünyaya cehennemi  yaşatmaya devam edecek.

*
Bu karanlık çağda biz Türkler için en güvenli coğrafya yine de Avrupa’dır. 
NATO gibi koruyucu şemsiyelerdir.
Bu savaş hepimize gösterdi ki artık böyle akılsız savaşların kazanını olmayacaktır.
“Bir gece ansızın gelebilirim” lafı her geçen gün manasını yitiriyor.
“Bir gece ansızın gelirlerse” ne yapabileceğimiz önem kazanıyor.
Yani artık sadece “Savunma sanayimiz çok güçlü” diyerek müreffeh bir ülke kurmamız mümkün değil.

*

Umarım iktidar mensupları da dün Silivri’de Türk adaletinin geldiği noktanın vahametini görebilmişlerdir.
Ben 78 yaşıma kadar, askeri darbelerde bile Adaletimizin bu kadar düşündürücü bir hale geldiğine tanık olmadım.
Hepimiz bilelim ki, hepimiz için asıl tehlike İran’dan akılsızca gönderilen  üç beş füze değil, Adaletimizin bu içler acısı durumudur..
Ularım bu savaş bize artık gerçekleri ve gerçek tehlikeleri gösterme fırsatı yaratır.
O nedenle kulağımız savaşta, gözümüz Silivri’de olsun.