Cansever’in adını belki pek azınız hatırlayacaktır.
Makedonya asıllı bir Türk şarkıcısıdır.
8 Temmuz 1967’de Kuzey Makedonya’nın Veles kasabasında doğdu.
Orada kendisine verilen isim “Dzansever Dalipova’dır…”
Yani “Cansever Talipova” veya “Talipkızı” diye çevirebilirsiniz.

BABASI SELANİK, ANNESİ
BULGARİSTAN KÖKENLİ

Bazı biyografiler babasının Selanik, annesinin Bulgaristan kökenli olduğunu da belirtiyor…
Yani bir Evlad-ı Fatihan çocuğudur.
Cansever 8 Ağustos Cumartesi günü Almanya’da öldü.
Uzun süredir lösemi tedavisi görüyordu.
Ölüm haberini okurken bir ayrıntı dikkatimi çekti.
Son arzusunu şöyle açıklamış:
“Makedonya’nın Veles kazasına gömülmek…”
Yani doğduğu kasabaya…

29 YIL ÖNCESİNDEKİ
BİR GECEYE DÖNDÜM

Bunu okuduğum an 29 yıl önce bir geceye döndüm.
Hayatım boyunca beni en iyi tanımlayan sözü Fehmi Koru buldu…
“Pop Sosyolog” dedi benim için.
O bunu biraz benim sosyolog yanımı küçültmek için kullandı, bense o yanımı büyüten bir şekil olarak algıladım.
1997 yılı…
İbrahim Tatlıses’in “İbo Şov’larının” bir tekini bile kaçırmıyorum.
Bütün Türkiye’nin sanatçı profili resmigeçit yapar gibi geçiyordu o programdan.
Bana göre Türk televizyon tarihinin en başarılı programları arasındadır.

SIRTI EĞİK, BAŞI ÖNÜNDE
KIYAFETİ TAŞRALI BİR KIZ

O yıl bir akşam programına Cansever isimli bir kızı davet etti…
Sırtında doğuştan geldiğini sandığım bir deformasyon…
Nereden biliyorsun derseniz, kendi sırtımdakinden biliyorum.
Bir hayat boyu taşıdığım bir yük sırtımda…
Yüzüne sanki deri gibi oturmuş hüzünlü, ezik bir ifade var.
Bildiğim “Suyun ötesinden” gelmiş kızların hiçbirine benzemiyor.

“MEGA EGOLU” İBO DİYOR Kİ:
“BU ŞARKIYI BİR DAHA SÖYLEMEM”

İbrahim Tatlıses onu şöyle tanıtıyor:
“Şimdi size Kara Çadır türküsünü söyleyecek. Ben bu türküyü söylemiştim ama bu kızı dinledikten sonra bir daha söylemeyeceğim… Bu şarkı ancak böyle söylenir…”
İbrahim Tatlıses gibi bir “Mega Ego’dan” böyle bir cümle işitmek…
Aynı sahnede Kubat ve İzzet Yıldızhan da var…
Hayranlıkla dinliyorlar bu nereden geldiğini bile bilmedikleri “Acıların kadını”nı…

İÇİNDE “YEMEN ŞEHİTLERİ” OLAN
“KARA ÇADIR” TÜRKÜSÜNÜ SÖYLÜYOR

Cansever’i ilk defa o gece tanıdım.
Kara Çadır türküsünü ilk defa o gece dinledim.
Suyun ötesinden gelen bir sesten, içinde “Yemen” olan bir türküyü, bir Urfa hüznüyle dinlemek ağlattı beni o gece.
“Şu Yemen’de can verenler, biri Mehmet biri Memiş…”
Bu nakarat kayıp bir Osmanlı şehit coğrafyasının hüznünü öylesine etkili anlatıyor ki bana…

SUZAN KARDEŞ’İN “SENDEKİ
KAŞLARI”NIN İLK NOTASINDAKİ NEŞE

Sonra bir akşam yine bir İbo Şov’da ondan olağanüstü bir arabesk dinledik.
“Canım Dediklerim/Dertli Dertli”
Kimdir bu kız diye merak etmiştim.
Sesi, duruşu, tarzı hiç de bizim Rumeli sesi, tarzı değil.
Mesela Suzan Kardeş geliyor aklınıza, o da Kosovalı. …
Ama “Sendeki Kaşlar”ı daha başlarken kendimi Akhisar’ın göçmen mahallelerinde bayram günleri açık pencerelerden gelen Rumeli havasında bulurum…
Artvin/Gürcü kökenli Şükriye Tutkun’un “Arda Boyları”nı dinleseniz ondan daha Rumelili…
Bu kız sanki Anadolu’nun ortasından. Sanki Urfa’da doğmuş, büyümüş…
Sanki yanlışlıkla Makedonya’da doğmuş.

BU ANADOLU HÜZNÜ MAKEDONYA’DA
500 YIL BOYUNCA NASIL TAŞINIR

Biraz gerisine gidiyorum.
1992’den beri Makedonya’da bu şarkıları söylüyormuş.
Bildiğimiz Makedonyalı Türkler 14’üncü yüzyılın ikinci yarısından sonra oraya götürüldüler.
700 yıldan fazladır oradalar.
Nasıl korunur genlerde böylesine güçlü bir Anadolu türkü hançeresi…
Meğer 1992’den beri albümler çıkarıyormuş Makedonya’da…
Hep böyle hüzünlü, yanık, içinde “Yemen’ler” geçen türküleri söylüyormuş…

DÜN KARA ÇADIR’I TEKRAR
DİNLERKEN BİR AN YEMEN’E GİTTİM

Kara Çadır’ı dün tekrar dinlerken Yemen’e gittiğimde orada bir Türk şehitliğinde gördüğüm mezar taşları geldi gözümün önüne…
Her birinin mezar taşında nerede doğduğu yazıyordu.
Doğdukları yerler harita üzerine parmağınızı koyup bir harita çizerseniz, işte o bizim Cebelitarık Boğazı’ndan Kızıldeniz’in ucuna kadar giden Osmanlı coğrafyamızın şehitler haritasıdır.

CANSEVER’İN SON ARZUSUNU
OKURKEN AKLIMA ŞU SORU GELDİ

Cansever’in son arzusunu okurken kendi kendime şunu sordum:
“Bir Evlad-ı Fatihan neden müziğinin kaynaklarını aldığı bugünkü Türkiye’ye değil de, doğduğu Makedonya’ya gömülmek ister…
Sonra hayatını biraz daha kurcaladım.

TÜRKİYE VATANDAŞLIĞI
VAR MI ÖĞRENEMEDİM

1997 ile 2007 arasında Türkiye’de şarkı söylemiş.
Albümler çıkarmış.
Ama sonra burada yapımcı şirketleri ile sorunlar yaşamış.
Ve Almanya’ya göç etmiş…
Burada kaldığı yıllarda, göçmen statüsü ile Türkiye vatandaşlığı aldı mı, çok araştırdım ama hiçbir kaynakta bulamadım…
Turistik vize ile mi geldi, çalışma izni var mıydı onu da öğrenemedim.
Hiçbir mülakatında da sorulmamış…
Artık Makedonya Veles kasabasında bir mahalle mezarlığında yatacak.
Merak ediyorum mezar taşına ne yazılmasını istedi…

EN ÇOK DİNLENEN ŞARKISININ
NAKARATINDA NE DİYOR

Hayatına baktığımda belki de doğuştan hüzünlü bir kız görüyorum.
Sırtındaki o yükü hep başı biraz öne eğik taşımaya çalışmış.
Çok iyi bilirim, zordur taşımak.
Vücudunuz alışır ama aynalar ve fotoğraflar size hep hatırlatır.
Bir de “Dik dur” diyen anneler, babalar, arkadaşlar…”
Spotify’da en çok dinlenilen şarkısı “Kim Bu İnat” belki içindeki sıkıntıyı en güzel anlatan şarkı.
“Düzenim bozuldu
Uykularım kırık
Kalbim paramparça
Darmadağın artık
Kime bu kadar inat, kime bu kadar öfke…
Şimdi yabancı mı olduk…”

BURADA BULAMAYIP DA MAKEDONYA’DA BİR
MAHALLE MEZARLIĞINDA BULDUĞU HUZUR NEDİR

17 milyon kere dinlenmiş bu şarkı…
Sözleri sanki sadece onun değil, kolektif bir sıkıntıyı anlatıyor hepimize…
Ve ister istemez soruyorsunuz.
Burada bulamadığı, Makedonya’da bulmayı umut ettiği o ebedi huzur nedir…

DOĞDUĞUMDA BABAMIN ÜÇ KERE
KULAĞIMA FISILDADIĞI CÜMLE

Rahmetli annem hep anlatırdı.
Ben doğduğumda babam kulağıma üç kere şu cümleyi fısıldamış:
“Oğlum, burası bizim son vatanımız. Gidecek başka vatanımız yok…”
Milyonlarca Evlad-ı Fatihan’ın ruhunda yatan cümledir bu.
Babam da annem de Bulgaristan’ın Kırcalı’sının Mestanlı köyünde doğdular.
Burada oraların adı Kırcali ve Mestanlı oldu.
Bugün ikisi de İzmir’de Bornova’nın girişinde bir mezarlıkta yan yana yatıyor.
Biraz ileride babaannemin mezarı var.
Annemin annesi ve babası Akhisar’ın bir mahalle mezarlığında uyuyor.
Hepsi Kırcalı’da doğdu, burada yatıyor.
Ama insanın doğduğu yer her zaman onun çağıran taze bir mezar gibi beyninin bir köşesinde onu bekliyor.
Orası, plasentada mutlu taklalar attığımız o ana karnımız gibi…

BALKAN TÜRKLERİ 500 YIL BOYUNCA
ANAVATANA BAĞLI KALDILAR

Türkler Balkanlar’da 500 yıla yakın kaldılar.
O 500 yıl boyunca anavatanlarına hep bağlı kaldılar.
Geldikleri coğrafyanın acılarını hiç unutmadılar. O coğrafyaya neşeyi taşımayı da ihmal etmediler.
Zabitleri, Balkan topraklarını kaybetmenin utancını, bir zamanlar bellerinde gururla taşıdıkları kılıçlarını pantolonlarının içine saklayarak yaşadılar.
Sonra, bir avuç kalmış Anadolu toprağından yeniden bir vatan inşa etmek için, Atatürk’ün komutasında cepheden cepheye koştular…
Bugün Yemen’de, Bakü’de, Şam’da, Amman’da, ta Fizan’da Türk şehitliklerinde, Ankaralı, Yozgatlı, Samsunlu, İzmirli, Urfalı, Diyarbakırlı şehitlerin yanında Gümülcineli, Ohrili, Saraybosnalı, Kırcalılı, Filibeli, Rodoslu, Giritli, Moralı şehitlerin isimlerini de görürsünüz.

GAZİ MECLİSE SESLENMEK İSTİYORUM:
İÇİNİZ RAHATÇA ‘EVET’ DEYİN BU KANUNA

O yüzden Gazi Meclise ve sayın milletvekillerine seslenmek istiyorum:
“Türkiye tarihi bir dönemin eşiğinde… ‘Cankulağı ile dinleyin’ derim Cansever’in şarkısındaki o nakaratı;
‘Kime bu inat, kime bu öfke…’ derim.
Belki herkesin herkese karşı öfkesini dindirmenin sihirli cümlesi bu kadar basit bir sorunun cevabıdır.
Yani iç rahatlığı ile “Evet” deyin bu kanuna…