Eğitim ve sağlık alanındaki uluslararası başarılarıyla tanınan, aynı zamanda tarım ve hayvancılık konularında da” üretmeyen aç kalır” söylemi ile önemli çalışmalara imza atan, tesis ve çiftlikler kuran dünyaca ünlü bilim insanı Prof. Dr. Mehmet Haberal, baba mesleği olan fırıncılığa da yenilikçi bir dokunuş yapıyor. Haberal, önce Rize’nin Pazar ilçesine özgü olan ve eşsiz lezzetiyle bilinen "Pazar Simidini,” ardında odun ateşiyle pişirilen” Ramazan Pidesini; Başkent Üniversitesi’nde üretmeye başladı.

Çok Yönlü Bir Liderlik Örneği

Başkent’in sabah kokusudur simit. Ramazanda ise iftarın vazgeçilmezidir odun ateşinde pişirilen pideler… Gri sabahlara altın gibi düşen bir halkadır Simit , İftar sofralarında  özlemdir pideler.. Pide ve Simitte bir ustalık değdiğinde ise sadece açlığı değil, geçmişi, kültürü, sıcaklığı doyurur insan. Prof. Dr. Mehmet Haberal’ın Başkent Üniversitesi’nde, bizzat kendi elleriyle yaptığı Başkent simidi ile ramazan pidelerini işte tam da bu anlamı taşıyordu. Bir akademisyenin, bir cerrahın, bir toplum önderinin elinde gelenekle birleşen emekti bu.

Bilimsel çalışmalarıyla dünya çapında saygı gören Prof. Dr. Mehmet Haberal, bu projeyle sadece bir bilim insanı olmadığını, aynı zamanda kültürel değerlerin korunmasına ve yaygınlaştırılmasına ne kadar önem verdiğini bir kez daha göstermiş oldu. Eğitim, sağlık, tarım ve hayvancılıktan sonra gastronomiye de ilgi gösteren Haberal, topluma dokunan liderlik anlayışını pekiştiriyor. Prof. Dr. Mehmet Haberal’ın bu girişimi, yerel lezzetlerin ulusal ve uluslararası platformlarda daha çok tanınması için atılmış önemli bir adım olarak görülüyor.

Ustalıkla yoğrulan bir gelenek

Bir eğitim kurumunun kurucusunun, üniversite mutfağında sade bir simit yoğurması; ramazan pidelerinin iftar saatlerine yetiştirilmesi, yaydığı kokular  aslında simit ve pideden çok daha fazlasıydı. Başkent Üniversitesi’nde sadece susam değil; tevazu, emek, değer, hafıza ve aidiyet yoğruldu. Prof. Dr. Haberal hoca taze simit ile sıcak pidelere; o dışı çıtır, içi yumuşak, karamelize halkaya öyle bir özenle dokunuyor  ki; hem bir zanaatkârın titizliği hem bir hekimin hassasiyeti hissediliyordu. Kıvamı, susamı, pişirme süresi ve taş fırının kokusu... Her detayda “mükemmel olsun” kaygısı değil, “hakkını verelim” düşüncesi ve baba mesleğinin gurur kaynağı vardı.. Çünkü fırında pişirilen o simit ile ramazan pideleri sadece bir yiyecek değil; Başkent’in marka değeriydi.

Başkent Kampüsünde

 Yeni bir Lezzet geleneği.

 Pide ve Simit, Başkent’te yalnızca açlığın değil; sohbetin, paylaşmanın, beklemenin, çalışmanın, hatta dostluğun simgesidir. Prof. Dr. Haberal’ın ellerinden çıkan pide ve  simit, bu anlamlara vefa duruşuydu. Başkent’in kültürüne, halkına, lezzetine sahip çıkmanın en sade ama en güçlü hâliydi.

Başkent’in asaletine, Karadeniz’in doğallığı eklendi. Başkent Üniversitesi mutfağı adeta Türkiye’nin sıcaklığını yoğurdu. bir eğitimcinin öğrencilerine bilgi vermesi kadar, kendi kültürünü paylaşması da öğretici bir eylemdir. Prof. Dr. Mehmet Haberal’ın yaptığı Pide ve, simidin ötesinde bir iletişim diliydi: “Ben buradayım, halkımla aynı sofradayım. Başkent simidi ve Pidesini marka değerimizdir. Ancak bu değeri yaşatanlar, sadece fırınlar değil; onun ruhunu anlayan, yaşatan ve paylaşanlardır. Başkent Üniversitesi'nde simit ve pide yeniden yoğrulmadı; belki Başkent’in hafızası, sıcaklığı ve inceliği yeniden yoğruldu.